เทศกาลดนตรีที่ไม่ควรพลาด

ฉันกังวลเกี่ยวกับวงดนตรีนก เหล่านั้น ฉัน กังวลเกี่ยวกับคลื่นความถี่ทั้งหมดที่มาจากเมืองแฝดที่สัมภาษณ์ผมโดยเฉพาะ อย่างยิ่งบรรดาผู้ที่เคยบอกฉันว่าพวกเขาต่อสู้กับหรือไม่ทั้งหมดที่อยู่บน กม. รถตู้และดอลลาร์ออกจากหีบแม้มูลค่ามัน สำหรับ การกระทำที่ได้บอกผม SXSW ให้พวกเขาด้วยมีโอกาสพบกับตัวแทนหรือผู้ก่อการเปลี่ยนแปลงที่บวกของพวกเขา ทุกวิถีมีหลายสิบนับที่ขึ้นข้อดีและข้อเสียและพบว่าตัวเองอยู่ในสีแดง เศรษฐกิจ ยังไม่ได้รับงบประมาณชนิดของศิลปิน DIY, และหลังจากไม่กี่ปีของการเจริญเติบโตชี้แจงฉันรู้ว่าสำหรับบางอย่างที่เกิด ขึ้นโดยบังเอิญเมืองแฝดร่วมเทศกาลมีราคาแพงขึ้นจะมีขนาดเล็กในปีนี้

เห็น แก่ตัวผมตื่นเต้นที่จะได้ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ของ SXSW คลับกระโดดรอบเมืองแทนและเนื้อหา am จับหลายของการกระทำเดียวกันฉันอาจได้เห็นที่ SXSW เมื่อพวกเขาคัดท้ายทัวร์ของพวกเขาผ่านมิดเวสต์ ฉัน สงสัยว่าสิ่งที่เปลี่ยนแปลงเหล่านี้หมายถึงสำหรับอนาคตของเทศกาล แต่ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาพอที่จะคาดการณ์ประสบการณ์ส่วนตัวของฉันลงบนว่าขนาด แกรนด์ – ชัดเจนยังคงมีเหตุผลมากมายที่จะเข้าร่วมและทดสอบทั้งหมดดูเหมือนว่าน่าสนใจ โดยเฉพาะ สำหรับศิลปินที่ได้รับแล้วบิตของการลากในอุตสาหกรรมและสามารถใช้เป็นสปริง ของพวกเขา พูดเป็นนักข่าวและแฟนคลับอย่างไรก็ตามประสบการณ์ได้มากขึ้นของอาการปวดหัว กว่าประสบการณ์มึนเมา ฉันไม่สามารถช่วย แต่รู้สึกสงบกว่าฉันวิ่งตามที่ฉันคิดเกี่ยวกับมันกระโดด

แน่ นอนฉันจะพลาดในช่วงเวลาที่เฉพาะ-at-SXSW เหมือนศิลปินของความสูงของการส่งมอบบรูซสปริงที่อยู่กุญแจประจำหลักหรือวง ที่มีอิทธิพลเช่น reuniting จังหวะการเล่นที่แสดงให้เห็นฟรีนาทีสุดท้าย แต่คุณรู้อะไรไหม ฉันไม่ได้รับที่จะเห็นสิ่งที่เมื่อฉันได้เข้า SXSW, อย่างไรก็ตามว่า – ฉันอยู่ข้างนอกรอในบรรทัด

 

เป็น นักดนตรีจากประเทศนอร์ทผมเป็นคนโง่ที่จะผ่านขึ้นโอกาสที่จะมุ่งหน้าลง ออสติน, เท็กซัสในแต่ละเดือนมีนาคมเพื่อใต้โดยการประชุมเพลงตะวันตกเฉียงใต้ จะ ให้ผู้ที่เราบนน้ำแข็ง whipped ทุเลาทุ่งหญ้าจากฤดูหนาวที่ไม่มีที่สิ้นสุดของเราไม่พูดถึงโอกาสที่จะดื่ม สุราศิลปิน burgeoning ที่ดีที่สุดก่อนที่พวกเขาเดินไปทั่วประเทศกับทัวร์ มันเป็นอะไรบางอย่างที่จำเป็นสำหรับหลายนักดนตรีนักเขียนช่างภาพและแฟน ๆ จากบ้านเกิดของฉัน

เพียง ปีที่แล้วผมจำได้ว่ายืนอยู่ในสนามหลังบ้านของบาร์บนถนนบาง East Sixth ที่มีขนาดใหญ่ยิ้มโง่บนใบหน้าของฉัน, ปลาบปลื้มในความเป็นจริงที่ฉันได้ stumbled ข้าม Minneapolis พลังงานฟรีชาวต่างชาติเปิดตัวครั้งแรกพวงของเพลงอาคิโอะที่แสดงฟรี ในขณะที่ partiers วันเมา shimmied รอบที่เท้าของเวที และไม่เพียง แต่เป็นเพลงใหม่เขย่าของ adrenaline ในวันแดดที่ร้อน แต่ฉันได้ดูมันทั้งหมดไปลงในขณะที่ยืนอยู่ข้างนอกใน T-shirt มันเป็นรุ่งโรจน์

และ ยังแต่ละครั้งที่ฉันกลับไป SXSW, ช่วงเวลาที่วามที่เตือนฉันว่าทำไมฉันเดินทางไปทางที่ในครั้งแรกที่ได้รับ น้อยลงและห่างออกไประหว่าง สัญญา ของช่วงเวลาที่เป็นแก่นสาร SXSW dangles ในด้านหน้าของจมูกของฉันเช่นแครอทเป็นชนผมจากการแสดงคอนเสิร์ตที่คอนเสิร์ต แต่เมื่อเวลาผ่านไปมากขึ้นอุปสรรคดูเหมือนจะผุดขึ้นมาเพื่อการแข่งขันไปยุ่ง อุปสรรคที่เมืองออสติน

หลัง จากนั้นไม่นานชุดพลังงานที่ฟรีปีที่แล้วผมให้ขึ้นรอสายจากกำลังการผลิตกว่า วันอื่น Dickies สนับสนุน, รถพ่วงหลบของ Star Wars ตราเครื่องดื่มให้พลังงานและวิ่งไปรออยู่ในสายอื่นที่จะได้รับเข้าไปในงาน ปาร์ตี้ ที่ฟอร์ตพ่อ (แสดงโดย Converse ™!) บนทางที่ฉันมาข้ามบางสิ่งบางอย่างที่ฉันเสือกก็ไม่มีทางเลือกที่จะหยุดการตายในเพลงสุนัขนะคะ ใน ช่วงกลางของลานจอดรถเปิดกว้างเป็นเวทีและบนเวทีว่าเป็นวงดนตรีและผมจำไม่ได้ สิ่งที่แตกต่างเกี่ยวกับวงดนตรีเดียวว่าเพราะตั้งตระหง่านขึ้นไปข้างบนแอมป์ ของพวกเขา, ไมโครโฟนและกีต้าร์เป็นสามเรื่อง- เครื่องจำหน่ายสูงปลอม stocked กับถุงมนุษย์ขนาดของ Doritos

นี้มันคืออะไร? ผมคิดกับตัวเอง นี่คือ “คน” ผมเคยได้ยินมากเกี่ยวกับ?

เดือนนี้จะเป็นเครื่องหมายการเดินทางติดต่อกันของฉันหกออสตินสำหรับความตื่นเต้นให้อาหารอุตสาหกรรมแผ่กิ่งก้านสาขาที่ SXSW มัน จะเป็นครั้งที่หกผมเปลือกออกหลายร้อยดอลลาร์ที่จะเดินทาง 1,800 ไมล์จากบ้านของฉันในมินนิอาลงไปออสติน, ครั้งที่หกผมเข้าไปในห้องกองโรงแรม Overpriced ห้าหรือหกของ Pals เพลงรักของฉัน และ ครั้งที่หกฉันจะขอใช้ 20 ชั่วโมงต่อวันแข่งขึ้นและลงถนนหกและบล็อกทุกสายตาและเสียงในแล็ปท็อปของฉัน ในขณะโน้มมากกว่าหลับและปราศจากความสุขตบ

“สองปีแรกที่ผมเห็นการกระทำมากกว่า 70 ต่อเทศกาล ปี ที่แล้วผมใช้เวลามากรอคอยในสายนอกแสดงให้เห็นความต้องการสูงและรอสำหรับการ ขี่รถแท็กซี่เพื่อโรงแรมราคาไม่แพงของฉันมากขึ้นโดยที่สนามบินเท่านั้นที่ ฉันเห็นประมาณ 30

จะเน้นเพราะปีนี้ผมไม่อยากจะ ฉันจะไม่ทำมัน และมันไม่ได้เป็นเพียงเพราะความคิดที่จะผ่านการเคลื่อนไหวทั้งหมดเหล่านั้นอีกครั้งทำให้ผมอยากจะใช้เวลางีบสัปดาห์ยาว มัน เป็นเพราะแม้จะอยู่ในระยะเวลาอันสั้นของฉันเข้าร่วมงานเทศกาล 27 ปีเก่าฉันไม่สามารถช่วย แต่รู้สึกว่ามันได้หลงห่างไกลจากสถานที่ตั้งเดิมเป็นระดับรากหญ้ารวบรวมสถาน ที่สำหรับความสามารถใหม่ค้นพบและเพิ่มมากขึ้นให้ความรู้สึกเหมือน ol ใหญ่ ‘ไทม์สแควป้ายขนาดเชิงพาณิชย์

นี้ไม่ได้เป็นข้อสังเกตใหม่ ใน เชิงพาณิชย์ของเพลงไม่แน่นอนแนวคิดใหม่และไม่เป็นเชิงพาณิชย์ของ SXSW – นรกแม้หน่อใต้ดินและเทศกาลต่อต้านว่าฤดูใบไม้ผลิขึ้นมาในแต่ละเดือนมีนาคม ออสตินมีอากาศหุ้นของพวกเขาฟันเฟือง แต่การขยายตัวอาละวาดผมเคยเห็นมากกว่าไม่กี่คนสุดท้ายของปีรู้สึกเกินไปแจ๋และไม่ลงรอยกันจะไม่สนใจ ใน ขณะที่อุตสาหกรรมเพลงยังคงวางอำนาจมากขึ้นและมากขึ้นในมือของศิลปินอิสระ SXSW ดูเหมือนว่าจะขับรถไปในทิศทางตรงกันข้าม; เทศกาลรู้สึกเหมือนความพยายามครั้งสุดท้ายหอบ-อุตสาหกรรมที่จะพิสูจน์เงินสด ที่สามารถในความเป็นจริงยังคงเป็นกษัตริย์ .

ครั้งแรกที่ฉันเข้าร่วม SXSW, ฉันไม่ได้มีการรับรองเพียงครั้งเดียวเพื่อชื่อของฉัน มันเป็นการตัดสินใจที่นาทีสุดท้ายและฉันสิ้นสุดขึ้นโรมมิ่งถนนของเมืองออสตินโดยไม่ต้องเบาะแสหรือดูแลในโลก และคุณรู้อะไรไหม ฉัน stumbled เมื่อเป็นจำนวนมากเพลงที่ดีในปีนั้น บอน Iver ถูกทำลายประเทศชาติที่ฤดูใบไม้ผลิและฉันเห็นเขาเล่นสอง ฉันยืนอยู่ต่อไปกับโยนาห์ฮิลล์ขณะที่ตกอยู่ในความรักกับวงดนตรีจากบ้านเกิดของเด็กท์ดาโคตาของฉันที่ฉันได้อย่างใดไม่เห็นอยู่ ผม เห็นเธอและเขาเล่นหนึ่งของการแสดงครั้งแรกของพวกที่เคย Billy Bragg ร้องเพลงให้ยืนห้องพักอย่างเดียวลานกลางแจ้งและ Efterklang ลุ่มหลงบาร์สลัวความรู้สึกแต่ละชุดเช่นอุบัติเหตุสุขที่ฉันไม่ได้วางแผนออก ถ้าฉัน พยายาม

ปีหน้าผมได้ตราและความรู้สึกของความเป็นไปได้ที่ติดตั้ง มันเป็น 2009 และมันรู้สึกเหมือนฉันถูกเปิดโปงการกระทำหนึ่งใหม่ที่ชื่นชอบหลังจากที่อื่น ไอ้ใจร้าย Monae แน็ นักเลงหัวไม้เพชรดำ พันธมิตรไกเซอร์ เหล่า นี้เป็นศิลปินที่ไม่เพียง แต่ติดอยู่กับฉันจนดึกของเทศกาลที่ผมห่อกิจกรรมของวันบนบล็อกของฉันแต่ละ แต่แอ็กเซสที่มีสติของฉันต้องทนกันหลังจากที่ฉันกลับมาถึงบ้านที่ผมกังวลใจ รอระเบียนใหม่ของพวกเขาและทำจุด เห็นพวกเขาเมื่อพวกเขาเดินผ่านเมืองของตัวเอง มัน เป็นปีที่ฉันรู้สึกเหมือนฉันได้เขม้นมองสิ่ง SXSW คือทั้งหมดที่เกี่ยวกับ: จับแบรนด์ใหม่การกระทำเช่นเดียวกับที่พวกเขาโผล่ออกมาสู่โลกการสุ่มตัวอย่าง พวกเขาในสไตล์บุฟเฟ่ต์เพื่อตรวจสอบว่าคนที่อาศัยอยู่ถึง hype ของพวกเขาและดึงออกมาบันทึกของฉัน เวลาและอีกครั้งในเดือนหลังจากนั้นที่ผมตัดสินใจในสิ่งที่จะครอบคลุมในสิ่งพิมพ์ที่ผมทำงาน เทศกาลอยู่แล้วมากอย่างผิดปกติ แต่ก็ยังรู้สึกว่าสามารถเข้าถึงและประสบการณ์โดยรวมก็เป็นแค่รางวัลเป็นเพราะมันเป็นอะไรที่เหนื่อย

ปีตั้งแต่นั้นแต่ละคนมีความรู้สึกที่ยากขึ้น ตัว เลขอย่างหนักไม่กี่จากประสบการณ์ส่วนตัวของฉันที่ SXSW แสดงให้เห็นถึงจุดที่: ณ เข้าร่วมยังคงเพิ่มขึ้นจึงไม่เสียค่าใช้จ่ายและฉันได้รับความคิดสร้างสรรค์ เกี่ยวกับการอุดหนุนตอนนี้คืออะไรมากกว่าการเดินทาง $ 1,000 จากมินนิโซตาในขณะที่ บริษัท สื่อที่ ต้องการความคุ้มครองยังคงระดับหลังงบประมาณของพวกเขา และแม้ว่าผมจ่ายเงินมากขึ้นออกมาจากกระเป๋าในแต่ละปีผมพบว่าตัวเองเข้าร่วมแสดงน้อยลงและน้อยลง สองปีแรกที่ผมเห็นการกระทำมากกว่า 70 ต่อเทศกาล ปี ที่แล้วผมใช้เวลามากรอคอยในสายนอกแสดงให้เห็นความต้องการสูงและรอสำหรับการ ขี่รถแท็กซี่เพื่อโรงแรมราคาไม่แพงของฉันมากขึ้นโดยที่สนามบินเท่านั้นที่ ฉันเห็นประมาณ 30 หลัง จากกลับมาบ้านแพ้ผมไม่สามารถช่วย แต่ความบันเทิงความคิดจู้จี้ที่ด้านหลังของใจของฉัน: Could ฉันได้เห็นวงขึ้นและมาสำหรับเงินน้อยวิธีการนี้หากผมได้เป็นเพียงบ้าน?

และในแต่ละปีมากขึ้นและการกระทำดังขนาดขององค์กรและกลุ่ม บริษัท ดูเหมือนจะผิดพลาดของบุคคล จำ ได้ว่าเมื่อ Kanye West ขโมยพาดหัวข่าว SXSW ในปี 2011 โดยตั้งค่ายที่โรงไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่ถูกทอดทิ้งและการขว้างปาดารา, ระเบิด Vevo-ผู้สนับสนุนได้อย่างไร มันโหลออกเมืองออสตินและนำไปสู่การเข้าร่วมประชุมเล็ก ๆ น้อย ๆ ในงานเทศกาลที่เกิดขึ้นจริงของกิจกรรมคืนปิด ใน ด้านบวกผมก็สามารถที่จะเต้นรำไปแถวหน้าที่จะเห็นหนึ่งของการจองที่ใหญ่ที่ สุด SXSW ของปีที่โยโกะโอโน่; ใน downside ทุกคนแทบจะไม่เขียนเกี่ยวกับชุดความโกรธของนักแสดงที่โดดเด่นของหรืออะไรมาก อื่นเทศกาล ถูกเสนอในเย็นวันนั้น ที่ แสดงความสามารถเป็นในระดับที่เพียงดาวป๊อปเหมือน Kanye สามารถดึงออก แต่มันมีความหมายการเปลี่ยนแปลงของทะเลว่าผู้เข้าร่วมบางคนก็เห็นมานานหลาย ปี ฝ่ายหลักสูตรที่เกิดขึ้นในระหว่างการ SXSW โค่งและบดบังเทศกาลตัวเอง และ ในยุคของการสื่อสารมวลชนเว็บ-ไล่นี้ซึ่งเหตุการณ์ที่คุณคิดว่าสื่อจะครอบ คลุม: วงดนตรีนกเล่นสโมสรเล็ก ๆ เกี่ยวกับ Sixth Street หรือ celeb โยนครั้งหนึ่งในชีวิต-rager?